''အေျခခံစား၀တ္ေနေရး ကုန္က်စရိတ္ ျမင့္မားေနတယ္ဆုိရင္ စီးပြား ေရးပညာအရ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကုိ ၾကည့္ရေပမယ့္ အဓိကအခ်က္က ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မႇာ ေစ်းႏႈန္းေတြ ျမင့္မားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မႇာ ၀င္ေငြကထြက္ေငြကုိ မလုိက္ႏုိင္ဘူး။ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမႇာ ဒီျပႆနာကုိေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒီလုိ ကုန္က်စရိတ္ျမင့္ေနခ်ိန္မႇာ ေျဖရႇင္းနည္းကလည္း ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ႏုိင္တယ္။ စားသံုးမႈေလ်ာ့ခ်တာ၊ အလုပ္ ႏႇစ္ခု သံုးခုလုပ္တာ၊ အိမ္ရႇိလူကုန္ အလုပ္ထြက္လုပ္တာ၊ အလုပ္အကုိင္ အခြင့္အလမ္းရႇိတဲ့ ၿမိဳ႕ရြာေတြကုိေျပာင္းေရႊ႕လုပ္ကုိင္တာ၊ အလုပ္ေျပာင္းလဲ လုပ္ကုိင္တာတုိ႔လုိ အေျခအေနက အႏၲ ရာယ္နည္းတဲ့အတြက္ မႇန္ကန္တဲ့နည္းေတြလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ အခက္အခဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မေတာင့္ခံႏုိင္ေတာ့ဘဲ ခုိး၀ႇက္တာ၊ လိမ္လည္တာ၊ အၾကမ္းဖက္တာတုိ႔လုိ မေကာင္းမႈကိစၥေတြကုိ လည္းလုပ္ႏုိင္တယ္။ ခက္ခဲလြန္းအားႀကီးရင္ မေကာင္းတဲ့ဘက္ကုိ ပုိေရာက္ႏုိင္တာေၾကာင့္ အစုိးရက ေစာင့္ၾကည့္ေျဖရႇင္းႏုိင္ဖုိ႔ လုိပါတယ္''ဟုစီးပြားေရး ပါေမာကၡ (ၿငိမ္း) ေဒၚရီရီျမင့္ကရႇင္းျပ ပါသည္။

အခ်ဳိ႕ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္းမ်ားမႇာ လစာသိန္းခ်ီရေသာ္လည္း စုေဆာင္း၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း၊ စားေသာက္စရိတ္ ျမင့္မားလာမႈအျပင္ အျခားလူမႈေရးအတြက္ အသံုးျပဳသည့္ အေထြေထြစရိတ္မ်ား လည္း ရႇိေနသည့္အတြက္ လမကုန္ခင္ပင္ လစာေငြကုန္သြားေလ့ရႇိေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

''လစာသိန္းခ်ီရေပမယ့္ မစုမိပါဘူး။ ဒါေတာင္ မတ္တပ္စာပဲရႇိပါေသးတယ္။ မက်န္းမမာျဖစ္ရင္ ေဆးကုဖို႔ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္၀င္ေငြနဲ႔ ကုရမႇန္းမသိဘူး။ ကိုယ္ပိုင္အိမ္တို႔၊ ကားတို႔၀ယ္ဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္လႇပါဘူး''ဟု ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းတစ္ဦး က ေျပာျပခဲ့သည္။
ယင္းကဲ့သို႔ ၀င္ေငြႏႇင့္ ထြက္ေငြ မမ်တသည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ား မ်ားျပားလာပါက လူလတ္တန္းစားအလႊာ တျဖည္းျဖည္းပါးလာႏိုင္ေၾကာင္းႏႇင့္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ဆင္းရဲသူႏႇင့္ ခ်မ္းသာသူဟူ၍ ႏႇစ္မ်ဳိးသာ က်န္ရႇိေတာ့ႏိုင္ေၾကာင္း စီးပြားေရးပညာရႇင္တစ္ဦးက သံုးသပ္ျပသည္။
''တကယ္က လစဥ္ရတဲ့ေငြကို စုေဆာင္းႏိုင္ဖို႔နဲ႔ စုေဆာင္းထားတဲ့ေငြ ကို အျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမႇာ ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံႏိုင္ရင္ေတာ့ ေန႔စဥ္ စား၀တ္ေနေရးေခ်ာင္လည္ႏိုင္ပါတယ္။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းတက္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရႇိတဲ့သဘာ၀ပါ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကိုကာမိေအာင္ ၀င္ေငြ ေကာင္းလာဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။ ဘဏ္တိုးႏႈန္းေလာက္နဲ႔ေတာ့ တစ္ႏႇစ္ တစ္ႏႇစ္ ပံုမႇန္ေဖာင္းပြတတ္တဲ့ ေငြေၾကးေဖာင္း ပြမႈေနာက္ကို အမီလိုက္ႏိုင္မႇာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ေငြေၾကးေဖာင္း ပြတယ္ဆိုတာဟာလည္း အေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးရႇိပါတယ္။ ဥပမာ ဒီႏႇစ္၀ယ္လို႔ ကားတစ္စီးကို သိန္း ၁၀၀ နဲ႔ရၿပီး ေနာက္ႏႇစ္ ကားတစ္စီး တန္ဖိုး သိန္း ၂၀၀ ျဖစ္သြားတယ္ ဆိုရင္ hyper inflation ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု စုေဆာင္းႏိုင္တဲ့ သူေတြေတာင္၀ယ္ဖို႔ ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခု ဥပမာ ေပးရရင္ ေရႊေစ်းႏႈန္းဆိုပါေတာ့။ ၂၀၀၅ ခုႏႇစ္ ကေရႊတစ္က်ပ္သားကို ႏႇစ္သိန္း၀န္းက်င္ မႇာပဲ ရႇိေသးတယ္။ ၂၀၀၆၊ ၂၀၀၇ လည္းေရာက္ေရာ ေရႊတစ္က်ပ္သား တန္ဖိုးက ေလးသိန္း၀န္းက်င္ ေရာက္သြားတယ္။ အခု ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၀ မႇာ ေျခာက္သိန္း၀န္းက်င္ဆိုေတာ့ သာမန္လူေတြရဲ႕ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မႈက တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့က်လာတာ ေတြ႕ရပါတယ္''ဟု အဆိုပါစီးပြားေရးပညာရႇင္က ေျပာျပခဲ့သည္။
အလားတူ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈ အား အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းမႇလည္း စုေဆာင္းေငြကို အားေပးႏိုင္ပါက ပုိ၍ ေကာင္းမြန္လာႏုိင္ေၾကာင္း၊ ၀င္ေငြ၏ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းမႇ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ အထိ စုေဆာင္းႏိုင္ပါက အနည္းဆံုး လူလတ္တန္းစားဆိုသူမ်ား ကိုယ္ပိုင္ တိုက္ခန္းေလးႏႇင့္ ေနႏိုင္မည့္ အလားအလာရႇိေၾကာင္း ၄င္းကသံုးသပ္ျပသည္။ ''၀င္ေငြေတြ မစုေဆာင္းႏိုင္ဘူး ဆိုတာက အသံုးစရိတ္ထဲကိုပါသြားတာပါ။ တစ္လတစ္လ မီးဖိုေခ်ာင္ အသံုးစရိတ္ရႇိသလို၊ မီးဖိုး၊ ေရဖိုး၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္စရိတ္ေတြနဲ႔ ရတဲ့ ၀င္ေငြက ကုန္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ ကေလးေတြ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ ဆိုရင္ ပိုၿပီးေတာ့ေခြၽတာရပါတယ္'' ဟုအိမ္ရႇင္မတစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။

ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ အထူးသျဖင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားတြင္ စင္ကာပူႏိုင္ငံသည္ ေန႔စဥ္ကုန္က်စရိတ္ အျမင့္မားဆံုးႏိုင္ငံတြင္ ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
''စင္ကာပူမႇာ ေန႔လယ္စာ၊ ညေနစာ တစ္နပ္ကုန္က်စရိတ္က အနည္းဆံုးစင္ကာပူေဒၚလာ ေလးေဒၚလာေလာက္ ရႇိပါတယ္။ ေျခာက္ ေဒၚလာ၊ ခုနစ္ေဒၚလာေလာက္နဲ႔ စားလို႔လည္းရတယ္။ အဲဒါဆိုျမန္မာေငြနဲ႔ ငါးေထာင္ေလာက္က်ပါတယ္။ ေနာက္ တစ္ခုက ႐ံုးသြား၊ ႐ံုးျပန္ခရီးစရိတ္က ငါးေဒၚလာနဲ႔ ရႇစ္ေဒၚလာၾကားရႇိပါ တယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာေတြေန တဲ့ေနရာက ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ကုမၸဏီေတြရႇိတဲ့ေနရာနဲ႔ နည္းနည္းေ၀းတယ္။ အိမ္လခကတစ္လကို အနည္းဆံုး စင္ကာပူေဒၚလာ သံုးရာနဲ႔ေလးရာ ၾကားထဲမႇာ ရႇိတယ္။ ေခြၽေခြၽတာတာ သံုးရင္ေတာ့တစ္လကို အနည္းဆံုး စင္ကာပူေဒၚလာ ေျခာက္ရာေလာက္ ကုန္တယ္။ တစ္ေထာင္ေလာက္အထိ ကုန္တဲ့သူေတြလည္း ရႇိတယ္။ ဥပမာ လစာ ေထာင့္ရႇစ္ရာေလာက္ရတယ္ ဆိုရင္ တစ္ေထာင္သံုးတဲ့သူက ရႇစ္ရာေလာက္ေတာ့ စုမိပါတယ္''ဟု software အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦးျဖစ္သူ ကို၀ဏၰက ေျပာျပခဲ့သည္။

အလားတူပင္ အာဆီယံႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံမႇာမူ လူေနမႈအဆင့္ႏႇင့္ ၀င္ေငြတြင္လည္းေကာင္း၊ ၀င္ေငြအားခြဲေ၀ အသံုးခ်ရာတြင္လည္းေကာင္း အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ စိတ္ေက်နပ္မႈရရႇိႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း သံုးသပ္ၾကသည္။

''၀င္ေငြကေတာ့ အလုပ္အကိုင္ ေပၚမႇာမူတည္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူလတ္တန္းစားဆိုတဲ့ လူေတြရဲ႕ ၀င္ေငြက တစ္လကို ဘတ္ႏႇစ္ေသာင္း နဲ႔ သံုးေသာင္းၾကားမႇာ ရႇိပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္က အမ်ဳိးမ်ဳိးရႇိၿပီး ထမင္း တစ္ခါစားရင္ဘတ္ ၅၀ နဲ႔ ၁၀၀ ၾကား ကုန္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါ့ထက္ သက္သာၿပီး ၂၅ ဘတ္နဲ႔ စားလို႔ရတဲ့ ေနရာေတြလည္းရႇိတယ္။ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈကေတာ့ ႏႇစ္ရာခိုင္ႏႈန္းကေန သံုးရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပဲရႇိတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ negative inflation ျဖစ္ တာမ်ဳိးေတာင္ ရႇိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕၀င္ေငြ နိမ့္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြ မ၀ယ္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ရတဲ့လစာနဲ႔ပဲ ဖူလံုေအာင္ ေနရတာမ်ဳိးလည္း ရႇိပါ တယ္။ တကယ္ အလုပ္အကိုင္ရႇိၿပီး ကားေတြ၊ အိမ္ေတြ မ၀ယ္ႏိုင္ေသးဘူး ဆိုရင္ေတာ့ အရစ္က်ေပးေခ်တဲ့စနစ္နဲ႔လည္း ၀ယ္လို႔ရပါတယ္။ ထိုင္းမႇာ credit card သံုးစြဲတဲ့သူေတြ သန္းနဲ႔ ခ်ီၿပီးရႇိတယ္''ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ The Nation သတင္းစာမႇ အယ္ဒီတာတစ္ဦးျဖစ္သူ Mr.Kittipong က ေျပာျပခဲ့သည္။ အလားတူပင္ အာဆီယံႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံ၏ စားေသာက္ေနထိုင္မႈ စရိတ္မႇာ စင္ကာပူ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမ်ားထက္ နိမ့္ေၾကာင္းလည္း သိရႇိရသည္။

''ကြၽန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ ေပါင္းၿပီး လံုးခ်င္းတိုက္တစ္လံုးကို ငႇားေနပါတယ္။ တစ္လကို အိမ္ငႇားခ ပီဆို ၈၀၀၀၊ ျမန္မာေငြနဲ႔ ေလးသိန္း ေလာက္က်ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကို ပီဆို ၂၇၀၀ ေလာက္က်တယ္။ အင္တာနက္ၾကည့္ခတစ္လကို ပီဆို ၁၀၀၀ (က်ပ္၂၅၀၀၀)ေပးရတယ္။ သံုးေယာက္ ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္လမႇာ ၃၄၀ ပီဆိုေလာက္ပဲက်တယ္။ မီတာခ က တစ္လကိုပီဆို ၅၀၀။ အဲဒါလည္း ျပန္ခြဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အင္တာနက္တပ္ဆင္ခ (first time esti-balishment) က ပီဆို ၁၀၀၀ ေပးရတယ္။ လစာကတစ္လကို ပီဆို တစ္ေသာင္း ၀န္းက်င္ေလာက္ ရပါတယ္။ အေထြေထြကုန္က်စရိတ္ေတြ ႏႈတ္ၿပီးေတာ့ တစ္လကိုပီဆိုငါးေထာင္ေလာက္ စုမိပါတယ္။ မိသားစုနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ သိပ္မစုမိေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္း သမားအတြက္ကေတာ့ စုမိပါတယ္''ဟု ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံရႇိ ABS-CBN သတင္းေထာက္တစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။

ေဒသတြင္းႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ကမၻာေပၚတြင္ စတုတၴလူဦးေရအမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ေသာ အင္ဒိုနီးရႇားႏိုင္ငံသည္လည္း ၀င္ေငြႏႇင့္ထြက္ေငြ မ်တမႈအား အတုိင္းအတာတစ္ခုထိသာ ထိန္းထားႏိုင္ေသးေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

''၀င္ေငြနဲ႔ထြက္ေငြက သံုးစြဲတဲ့ အေပၚမႇာမူတည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စုေဆာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စုေဆာင္းလို႔ ရပါတယ္။ စုေဆာင္းေငြေလးရႇိတဲ့ အခါၾကေတာ့ ခရီးသြားရင္ေတာင္ ေငြစုကတ္ေလးေဆာင္ သြား႐ံုပဲ။ လိုရင္ လိုသလိုထုတ္သံုးလို႔ ရတဲ့အခါၾကေတာ့ အလိုလို ေငြစုေဆာင္းျဖစ္သြားပါ တယ္''ဟု SWA မဂၢဇင္းမႇ သတင္း ေထာက္တစ္ဦးက ရႇင္းျပခဲ့သည္။
''ဘ႐ူႏုိင္းမႇာ ထမင္းစရိတ္က တစ္လကုိ ဘ႐ူႏုိင္းေဒၚလာ ၇၅၀ ေလာက္က်တယ္။ ဖုန္းေျပာခက ၁၀၀ ေလာက္က်တယ္။ အင္တာနက္စၿပီး တပ္ဆင္ခက ၂၀၀ ေလာက္က်တယ္။ အသံုးျပဳခကတစ္လကုိ ၇၈ ေလာက္က်တယ္။ အခန္းငႇားခက ၅၀၀ ေလာက္ က်ေပမယ့္ သံုးေယာက္ေလာက္ အနည္းဆံုးေနလို႔ရတယ္။ ေရဖိုးမီးဖိုးကေတာ့ ကုမၸဏီက က်ခံေပးတယ္။ စုစုေပါင္း ၁၀၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ကုန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လစာကေတာ့ ၂၇၀၀ ေလာက္ရပါတယ္''ဟု ဘ႐ူႏုိင္းရႇိ ေရနံကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။ ေဒသတြင္းႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ဘ႐ူႏုိင္းေငြေၾကးမႇာ စင္ကာပူေငြေၾကးႏႇင့္ တန္းတူနီးပါးရႇိေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

''အေျခခံစား၀တ္ေနေရး ကုန္က်စရိတ္ ျမင့္မားတဲ့အတြက္ စီးပြားေရး နိမ့္ေနတာ၊ ေငြစုေဆာင္းမႈ မျပဳလုပ္ႏုိင္တာ၊ အရင္းအႏႇီးနည္းပါးတာ၊ လူတန္းစားတစ္ခုကေန တစ္ဆင့္ျမင့္တဲ့ လူတန္းစားတစ္ခုကုိ ေရာက္ဖုိ႔ခဲယဥ္းတာ၊ လူမႈစီးပြားနိမ့္က်တာ၊ တစ္ဆင့္ ျမင့္တဲ့မ်ဳိးဆက္ေတြ ေပၚထြန္းဖုိ႔ အခြင့္အလမ္းနည္းတာ စတာေတြျဖစ္ႏုိင္တယ္'' ဟု ေဒၚရီရီျမင့္က ဆုိပါသည္။ ''ရႇင္သန္ေနထုိင္ေနရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မႇာ အေျခခံစား၀တ္ေနေရး ကုန္ က်မႈစရိတ္ ျမင့္ေနရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲမႇာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က၀င္ေငြနဲ႔ မမ်ေအာင္သံုးစဲြေနတာ၊ ၀င္ေငြကုိက နည္းေနတာ၊ Purchasing Power Parity (ppp) တန္ဖုိးနည္းေနတာ၊ ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂ်ီဒီပီကုိ တြက္ခ်က္ၾကည့္ရင္ ေတြ႕ႏုိင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တစ္ဦးခ်င္း ၀င္ေငြကနိမ့္က်ေနတာ၊ အလြန္အကြၽံ ဆင္းရဲမဲြေတမႈမ်ဥ္းမႇာ ေရာက္ေနတဲ့ လူဦးေရအခ်ဳိးမ်ားေနတာ၊ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈရႇိေနတာ စတာေတြ ပါ၀င္ႏုိင္ပါတယ္။ ျခံဳၿပီးေျပာရရင္ အေျခခံစား၀တ္ေနေရး ကုန္က်စရိတ္ ျမင့္မားတာက စီးပြားေရးနိမ့္က်တာကုိ ျပေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္တခ်ဳိ႕အစုိးရေတြက ၀င္ေငြလစာအေပၚ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ ထည့္ေပါင္းေပးတာလည္း ေတြ႕ႏုိင္တယ္။ ဒီျပႆနာကုိ ေျဖရႇင္းႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ကုန္ထုတ္စြမ္း အားကုိျမႇင့္တင္ေပးတာ၊ အရည္အခ်င္း ျပည့္၀တဲ့ လူ႕အရင္းအျမစ္ရေအာင္ ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးက႑ေတြမႇာ ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံတာ၊ လုပ္သားအရည္ အေသြးျမႇင့္တင္တာ၊ လူတန္းစား အေလ်ာက္ ေနေပ်ာ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးတာ၊ တုိင္းျပည္ဂ်ီဒီပီ ျမင့္တက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းတာစတာေတြက အဓိကက်တယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္''ဟု ေဒၚလႇျမင့္ က သံုးသပ္ခဲ့ပါသည္။