အစုိးရ၀န္ထမ္းႏႇင့္ အလုပ္သမားအခ်ဳိ႕ ၎တုိ႕ႏႇင့္ သက္ဆုိင္ေသာ ဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအား သိရႇိထားေသာေၾကာင့္ လုပ္ငန္းခြင္၌ ပုိမိုအေထာက္အကူျပဳေနေၾကာင္း အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ား၊ အလုပ္သမားမ်ားထံမႇ သိရသည္။

         အစုိးရ၀န္ထမ္းအခ်ဳိ႕ႏႇင့္ အလုပ္သမားအခ်ဳိ႕သည္ ၎တုိ႕ႏႇင့္သက္ဆုိင္ေသာ ဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားကုိ သိရႇိမႈနည္းပါးျခင္းမ်ား ရႇိေနဆဲျဖစ္ၿပီး ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအား မသိရႇိေသာေၾကာင့္ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ အခက္အခဲအခ်ဳိ႕ ရႇိေနေၾကာင္း သိရသည္။

        အစုိးရ၀န္ထမ္းႏႇင့္ အလုပ္သမားမ်ား မျဖစ္မေနသိရႇိထားသင့္ေသာ ဥပေဒႏႇင့္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားမႇာ ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ႏႇင့္ ၁၉၆၄ ခုႏႇစ္ ျပည္သူ႕အလုပ္သမားမ်ား၏ အေျခခံရပုိင္ခြင့္ႏႇင့္ တာ၀န္မ်ားျပ႒ာန္းသည့္ ဥပေဒ၊ ၁၉၅၁ ခြင့္ရက္ႏႇင့္ အလုပ္ပိတ္ရက္ဥပေဒ၊ ၁၉၅၁ ခုႏႇစ္ ခြင့္ရက္ႏႇင့္ အလုပ္ပိတ္ရက္ဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္သည့္ ဥပေဒတုိ႕ျဖစ္ေၾကာင္း ဥပေဒပညာရႇင္မ်ားက အၾကံေပးေျပာၾကားခဲ့ၾကသည္။

        ''အစုိးရ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္အတြက္ ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္က သိကုိသိရႇိထားရမႇာပါ။ ဒါမႇလုပ္ငန္းခြင္မႇာ လုိအပ္တာ၊ အခက္အခဲရႇိတာေတြကုိ ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ပါအခ်က္မ်ားအတုိင္း ေျဖရႇင္းႏုိင္မႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ လုပ္သက္ခြင့္၊ ေရႇာင္တခင္ခြင့္နဲ႕ တျခားရပုိင္ခြင့္ေတြ၊ လုိက္နာရမယ့္စည္းကမ္းေတြက ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ထဲမႇာပါလုိ႕  လုိက္နာစရာရႇိရင္လည္း ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ကုိၾကည့္ၿပီး လုိက္နာႏုိင္သလုိ ရပုိင္ခြင့္အခြင့္အေရးေတြကုိလည္း ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ထဲကတစ္ဆင့္ သိရႇိႏုိင္မႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရႇိမႇာလည္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ သိရႇိထားတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြက လုပ္ငန္းခြင္မႇာ တစ္ခုခုကုိ ေဆာင္ရြက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ နားမလည္သူေတြထက္ပိုၿပီး လုပ္ငန္းတြင္က်ယ္လြယ္ကူပါတယ္။ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း နားမလည္သူေတြၾကေတာ့ တစ္ခုခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ နားလည္သူေတြကုိလုိက္ရႇာၿပီး ေမးရ ျမန္းရ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ျပန္ရႇာရနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ၿပီးလုပ္ငန္းတြင္က်ယ္မႈကုိ ေႏႇာင့္ေႏႇးေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြအေနနဲ႕ အနည္းဆုံး၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္ကုိေတာ့ သိရႇိနားလည္ထားသင့္တယ္'' ဟု အစုိးရ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ဆုိပါသည္။

        အလုပ္သမားတစ္ဦးက ''ကြၽန္ေတာ္ဆုိရင္ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းတစ္ဦးပါ။ တစ္ခုခုကိုလုပ္ေတာ့မယ္၊ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဥပေဒနဲ႕အညီ မႇန္ကန္ေအာင္ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ဖုိ႕ သတိထားပါတယ္။ မႇန္ကန္ေအာင္ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ဖုိ႕လည္း ကုိယ္နဲ႕သက္ဆုိင္တဲ့ဥပေဒေတြကုိ ေလ့လာထားပါတယ္။ အလုပ္ရႇင္နဲ႕ အလုပ္သမားၾကား စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းႏႇစ္ဦး သေဘာတူနားလည္မႈယူတာျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ရပိုင္ခြင့္ လုိက္နာခြင့္တုိ႕ကုိ နားလည္မႈယူရာမႇာျဖစ္ျဖစ္ ခုိင္မာတဲ့စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြနဲ႕ လုပ္တာအေကာင္းဆုံးပါပဲ။ အလုပ္ရႇင္ေရာ အလုပ္သမားပါ စာခ်ဳပ္တစ္ခုအေပၚမႇာ လက္မႇတ္ထုိးေတာ့မယ္ဆုိရင္ စာခ်ဳပ္ပါအခ်က္ေတြကုိ ေသခ်ာဖတ္သင့္တယ္။ ၿပီးမႇ လုိတာပုိတာညႇိၿပီး လက္မႇတ္ထုိးေပးသင့္ပါတယ္။ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ဆုိရင္ အလုပ္သမားဥပေဒေတြကုိ သိရႇိထားတဲ့အတြက္ ရပုိင္ခြင့္နဲ႕ တာ၀န္ေတြကို သိရႇိေနေတာ့ ရပုိင္ခြင့္ေတာင္းမယ္ဆုိရင္ ဥပေဒနဲ႕ အညီေတာင္းတဲ့အတြက္ အလုပ္ရႇင္ကလည္း မလုိက္ေလ်ာေပးလုိ႕ မရပါဘူး။ ဥပေဒနဲ႕အညီ လုပ္ေနေတာ့ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ဆုိ အခ်ိန္ကုန္လည္းသက္သာတယ္။ ရပုိင္ခြင့္ေတြလည္း ခုိင္မာတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္လည္း တုိးတက္မႈရႇိပါတယ္''ဟု ဆုိပါသည္။

         ၁၉၆၄ ခုႏႇစ္၊ ျပည္သူ့အလုပ္သမားမ်ား၏ အေျခခံရပုိင္ခြင့္ႏႇင့္ တာ၀န္မ်ားျပ႒ာန္းသည့္ဥပေဒ၌ ပါရႇိေသာပုဒ္မ ၅ ပါ ျပည္သူ႕အလုပ္သမားမ်ား၏ ရပုိင္ခြင့္မ်ားထဲတြင္ အလုပ္ခြင္တည္ျမဲပုိင္ခြင့္၊ အားလပ္ခ်ိန္ရပုိင္ခြင့္၊ အလုပ္ခ်ိန္ကန္႕သတ္ေရး၊ ခြင့္ရက္ကန္႕သတ္ေရး၊ အလုပ္ပိတ္ရက္ကန္႕သတ္ေရး၊ အလုပ္သမားတုိင္း ပညာတုိးပြားရပုိင္ခြင့္၊ မီးဖြားသည့္အခါ ရပုိင္ခြင့္၊ မီးဖြားခြင့္ရက္ယူသည့္အခါ ရႏုိင္သည့္လုပ္ခသတ္မႇတ္ေရး၊ မီးဖြားသည့္အခါ ေဆး၀ါးကုသခြင့္သတ္မႇတ္ေရး၊ နာမက်န္းျဖစ္သည့္အခါ လုံျခံဳမႈရပုိင္ခြင့္၊ နာမက်န္းျဖစ္၍ ခြင့္ရက္ယူသည့္အခါ ရႏုိင္သည့္ လုပ္ခသတ္မႇတ္ေရး၊ နာမက်န္းျဖစ္သည့္အခါ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ သတ္မႇတ္ေရးတုိ႕ ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

        ထုိ႕ျပင္ အလုပ္ခြင္တြင္ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရႇိမႈအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးရပုိင္ခြင့္၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရ၍ ခြင့္ရက္ႏႇင့္ေနသည့္ကာလအတြင္း လုပ္ခသတ္မႇတ္ေရး၊ အျခားအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္သည့္အခါ လုံျခံဳမႈရပုိင္ခြင့္ ျပင္ဆင္သတ္မႇတ္ေရး၊ လုပ္အားအတတ္ပညာႏႇင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ မွ်တေသာလုပ္ခရပုိင္ခြင့္၊ ေနထုိင္စားေသာက္မႈအဆင့္အတန္း မႇန္မႇန္တုိးတက္ရပုိင္ခြင့္၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ မေတာ္တဆထိခုိက္ဒဏ္ရာရမႈမ်ားအတြက္ သူနာျပဳႏုိင္ေရးတုိ႕ ပါ၀င္ေၾကာင္းသိရသည္။

        ၁၉၆၄ ခုႏႇစ္ ျပည္သူ႕အလုပ္သမားမ်ား၏ အေျခခံရပုိင္ခြင့္ႏႇင့္ တာ၀န္မ်ားျပ႒ာန္းသည့္ ဥပေဒ၊  ဤဥပေဒအရ ျပ႒ာန္းသည့္နည္းဥပေဒ၊ ဤဥပေဒအရထုတ္ျပန္သည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္ႏႇင့္ အမိန္႕မ်ားကုိ ဆန္႕က်င္ေဖာက္ဖ်က္သူသည္ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းတြင္ အလုပ္ရႇင္သုိ႕မဟုတ္ မန္ေနဂ်ာသို႕မဟုတ္ အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္လ်င္ ႏႇစ္ႏႇစ္အထိ ေထာင္ဒဏ္ကုိေသာ္လည္းေကာင္း က်ခံႏုိင္ရေၾကာင္း ပုဒ္မ ၁၁(ခ)အရ သိရသည္။

        အလုပ္သမားမ်ားဘက္မႇလည္း အလုပ္ခြင္စည္ကမ္းမ်ား မလိုက္နာပါက ဒဏ္ေငြခ်မႇတ္ျခင္းခံရႏုိင္ၿပီး အလုပ္မႇ ထုတ္ပယ္ျခင္းခံရႏုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။

        ၁၉၅၁ ခုႏႇစ္ ခြင့္ရက္ႏႇင့္ အလုပ္ပိတ္ရက္အက္ဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒျပ႒ာန္းလုိက္ျခင္းျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ရပုိင္ခြင့္မ်ား ပုိမုိလာသည္ျဖစ္ရာ မူလက ဥပေဒႏႇင့္ ျပင္ဆင္ၿပီးဥပေဒတုိ႕ကုိ ႏႈိင္းယႇဥ္ေလ့လာၾကည့္ပါက မူလက ဥပေဒပုဒ္မ ၂၊ ပုဒ္မ ခြဲ ၄ ရႇိ အလုပ္သမားဆုိေသာ စကားရပ္၏ အဓိပၸာယ္တြင္ ''အလုပ္သမားဆုိသည္မႇာ ဤအက္ဥပေဒပါဇယား၌ သီးျခားေဖာ္ျပထားသည့္ အလုပ္တြင္ သို႕တည္းမဟုတ္ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းတြင္ သုိ႕တည္းမဟုတ္ အလုပ္ဌာနတြင္ အျမဲတမ္းျဖစ္ေစ ေခတၱျဖစ္ေစ တစ္လလ်င္ က်ပ္ေလးရာထက္မပုိေသာ အခေၾကးေငြႏႇင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လစာေငြႏႇင့္ေသာ္လည္းေကာင္း လုပ္ေနသူကုိ ဆုိလုိသည္''ဟု ျပ႒ာန္းထားရာ ျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒတြင္ ''တစ္လလ်င္ က်ပ္ေလးရာထက္ မပုိေသာ'' ဆုိသည့္ စကားရပ္ကုိပယ္ဖ်က္လုိက္၍ လစာေငြ ေလးရာထက္ပုိလွ်င္လည္း အလုပ္သမားအျဖစ္ အက်ဳံး၀င္သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ထုိ႕ျပင္ မူလက ျပ႒ာန္းထားေသာ ပုဒ္မ ၄၊ ပုဒ္မခြဲ ၁ တြင္ ''အလုပ္ရႇင္သည္ မိမိ၏အလုပ္ကုိ တစ္ဆက္တည္း ၁၂လ ျပည့္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အလုပ္သမားအသီးသီးအား ေနာက္လာမည့္ ၁၂ လ အတြင္းတြင္ (က) အသက္ ၁၅ ႏႇစ္ျပည့္ၿပီးသည့္ အလုပ္သမားျဖစ္လွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ ပ်မ္းမွ်အခေၾကးေငြႏႇင့္ျဖစ္ေစ၊ ပ်မ္းမ်လစာေငြႏႇင့္ ျဖစ္ေစ၊ လုပ္သက္ခြင့္ရက္ကုိ ၁၀ ရက္တစ္ဆက္တည္း ခြင့္ျပဳရမည္၊ ထုိ႕ျပင္ (ခ) အသက္ ၁၅ ႏႇစ္ မျပည့္ေသးေသာအလုပ္သမားျဖစ္လွ်င္ သက္ဆုိင္ရာက ပ်မ္းမွ်အခေၾကးေငြႏႇင့္ျဖစ္ေစ၊ ပ်မ္းမွ်လစာေငြႏႇင့္ျဖစ္ေစ လုပ္သက္ခြင့္ရက္ကုိ ၁၄ ရက္ တစ္ဆက္တည္း ခြင့္ျပဳရမည္''ဟု ျပ႒ာန္းေဖာ္ျပခဲ့ရာ ျပင္ဆင္အစားထုိးသည့္ဥပေဒတြင္ 'အလုပ္ရႇင္သည္ မိမိအလုပ္ကုိ တစ္ဆက္တည္း ၁၂ လ ျပည့္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အလုပ္သမားအသီးသီးအား ေနာက္လာမည့္ ၁၂ လအတြင္းတြင္ သက္ဆုိင္ရာ ပ်မ္းမွ်အခေၾကးေငြျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ပ်မ္းမွ်လစာေငြျဖင့္ျဖစ္ေစ လုပ္သက္ခြင့္ရက္ကုိ ၁၀ ရက္တစ္ဆက္တည္း ခြင့္ျပဳရမည္'' ဟူ၍ အစားထုိးျပ႒ာန္းခဲ့သျဖင့္ မူလဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ပါ ''အသက္ ၁၅ ႏႇစ္ျပည့္ၿပီးသည့္''ဆုိသည့္စကားရပ္ႏႇင့္ ''အသက္ ၁၅ ႏႇစ္ မျပည့္ေသးေသာ''ဆုိသည့္ စကားရပ္မ်ား မပါရႇိေတာ့ေသာေၾကာင့္ အလုပ္သမားမႇန္လွ်င္ အသက္ကန္႕သတ္ခ်က္မရႇိ ျပင္ဆင္ျပ႒ာန္းဥပေဒပါ သတ္မႇတ္ထားသည့္ လုပ္သက္ခြင့္ရက္ကုိ ခံစားခြင့္ရႇိေၾကာင္း သိရသည္။

 ကိုးကား - ၀န္ထမ္းက်င့္၀တ္